บทความน่ารู้
แหล่งความรู้ อัปเดตใหม่ทุกวัน
คำนามเอกพจน์ (Singular Noun) และคำนามพหูพจน์ (Plural Noun)
ภาษาอังกฤษทั่วไป
คำนามเอกพจน์ คือ คำนามที่บ่งบอกถึงคนเพียงคนเดียว คำนามพหูพจน์ คือ คำนามที่แสดงถึงสิ่งของที่มีมากกว่า 1 ชิ้น
คำนาม
GrammarGrammar Lesson
คำนามเป็นคำที่ใช้เรียกชื่อคน สัตว์ สถานที่ สิ่งของ และนามธรรม เช่น student, policeman, dog, snake, airport, river, television, sugar, love, etc. หรือบางครั้งอาจรวมไปถึงสิ่งที่ไม่มีตัวตนและจับต้องไม่ได้ เช่น ความรัก ความแรารถนา ความรู้สึก เป็นต้น วันนี้เราจะมาเรียนรู้ประเภทของคำนามทั้งหมดและรายละเอียดของแต่ละประเภทกัน จะได้นำไปใช้ได้อย่างถูกต้อง
คำสรรพนาม
GrammarGrammar Lesson
เวลาเราจะเรียกหรือกล่าวถึงคนอื่น เราสามารถเรียกชื่อคนคนนั้นได้โดยตรง แต่หากต้องเรียกซ้ำหรือต้องกล่าวถึงโดยไม่รู้ชื่อหล่ะ จะทำอย่างไร
การถ่ายทอดคำพูดของผู้อื่น (Reported Speech)
GrammarGrammar Lesson
Reported Speech คือ วิธีการที่เราจะนำเอาคำพูดของใครคนหนึ่งไปเล่าต่อให้คนอื่นฟัง เพื่อให้ผู้ฟังเข้าใจถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเจ้าของเรื่อง
คำบ่งชี้คำนาม
GrammarGrammar Lesson
Determiners คือคำที่มีตำแหน่งอยู่หน้าคำนาม หรือสามารถวางไว้หน้าคำนามได้ ที่เอาไว้บอกปริมาณ บอกจำนวน หรือบอกลักษณะอื่นๆอีก แต่บางคำที่เป็น Determiners ที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้อาจทำหน้าที่หรือเป็นคำชนิดอื่นได้เช่นกัน ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าคำในภาษาอังกฤษหรือภาษาอะไรก็แล้วแต่บางคำสามารถทำหน้าที่ได้หลากหลายอย่าง
Quantifiers คำบอกปริมาณ
GrammarGrammar Lessonภาษาอังกฤษทั่วไป
การบอกจำนวนหรือปริมาณของสิ่งของ คน สัตว์ หรือคำนามใดๆ ก็ตาม ถ้าเรารู้จำนวนแน่นอน 1, 2, 3, 4 หรือ 5 เราก็บกอด้วยตัวเลขตามด้วยหน่วยได้เลย เช่น ผุ้หญิง 5 คน, น้ำมัน 3 ลิตร, ห้อง 10 ห้อง เป็นต้น แต่ถ้าหากไม่รู้จำนวนที่แน่นอน นับลำบาก หรือจะบอกปริมาณของคำนามนับไม่ได้ทั้งหลาย ในภาษาไทยเรานั้นมักจะใช้คำจำพวกนี้เข้ามาช่วยในการบอกปริมาณที่ไม่พอดี เช่น มีน้ำอยู่บ้าง, คนจำนวนมาก, เหลืออยู่นิดหน่อย
